PLANOWANIE STRATEGICZNE ROZWOJU OBSZARÓW WIEJSKICH: PRZYKŁAD UKRAINY I POLSKI

Анотація

ABSTRAKT W pracy przedstawiono problemy rozwoju obszarów wiejskich i ich specyficznych uwarunkowań na Ukrainie i w Polsce. Zaprezentowano diagnozę i przeprowadzono ocenę obecnego stanu rozwoju obszarów wiejskich, rolnictwa w obu krajach. Określono warunki niezbędne do dalszego rozwoju obszarów wiejskich na Ukrainie w kontekście doświadczeń europejskich. Zarekomendowano dalsze strategiczne kierunki rozwoju, co jest aplikacyjnym walorem pracy. Istotną część pracy stanowi przedstawienie podstaw teoretycznych i zasad opracowania oraz problemów wdrażania i wartości aplikacyjnych strategii rozwoju jednostek terytorialnych w aspekcie rozwiązywania problemów i intensyfikacji procesów. Celem niniejszego opracowania jest określenie kierunków rozwoju obszarów wiejskich na tle analizy porównawczej sytuacji w Polsce i na Ukrainie. W ramach diagnozy dokonano porównania obszarów wiejskich Ukrainy i Polski. W efekcie wskazano następujące uwarunkowania, które stanowią istotne determinanty rozwoju: - podział terytorialny na Ukrainie iw Polsce jest bardzo różny, choć po reformie administracyjno-terytorialnej będzie on zbliżony; - ludność miejska na Ukrainie dominuje pod względem liczby nad ludnością wiejską, której udział wynosi tylko 30%. Podobna sytuacja ma miejsce w Polsce: ludność wiejska stanowi 39,8%. Inną sytuację obserwuje się w ujęciu regionalnym. Natomiast w regionie tarnopolskim udział ludności wiejskiej wynosi 44,5%, podczas gdy w województwie lubelskim stanowi aż 53,5%. Oba województwa, zarówno na Ukrainie, jak i w Polsce, mają kierunek rolniczy i specjalizują się w produkcji roślinnej. Obszary wiejskie pełnią istotną rolę w funkcjonowaniu gospodarki Ukrainy i Polski. Jednocześnie wykazują duże zróżnicowanie w zakresie istniejącego potencjału demograficznego i przyrodniczego dla rozwoju rolnictwa, jak i specjalizacji produkcji i jej wielkości. Ważnym i obowiązkowym warunkiem rozwoju obszarów wiejskich jest aktywizacja samorządu lokalnego, dająca mu rzeczywiste uprawnienia, nie tylko finansowe, ale także zasoby materialne, oraz jasne przepisy prawne. Strategie rozwoju są głównym narzędziem zarządzania na różnych poziomach podziału terytorialnego. Więc, doświadczenie Polski w planowaniu strategicznym jest szczególnie cenne dla Ukrainy. Polska to kraj, który pod względem warunków naturalnych i produkcji rolnej jest podobny do Ukrainy. W rolnictwie obu krajów zatrudnienie wynosi około 20% siły roboczej. To samo dotyczy specjalizacji rolnictwa, ale sektor rolny w Polsce charakteryzuje się znacznie wyższą intensywnością i produktywnością niż sektor ukraiński. Po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej jej rolnictwo stało się znacznie bardziej wydajne. Sytuacja rolników poprawiła się dzięki pomocy ze środków Wspólnej Polityki Rolnej UE. Ukraina oczekuje podpisania układu o stowarzyszeniu z Unią Europejską. Dlatego wykorzystanie polskich doświadczeń w polityce rolnej ma ogromne znaczenie dla procesu integracji europejskiej Ukrainy. Obecnie w rolnictwie na Ukrainie ważne jest wspieranie głównych producentów produktów zwierzęcych i pracochłonnych sektorów upraw: warzyw, owoców i jagód, które mają wsparcie w ramach WPR w Polsce. Biorąc pod uwagę, że gospodarki Polski i Ukrainy są nie tylko sąsiednie, ale także dość podobne, a kiedyś Polska przezwyciężyła te same problemy, które teraz ma Ukraina, wykorzystanie polskiego doświadczenia w polityce rolnej może dać Ukrainie potężny impuls do zwiększenia obecności swoich produktów rolnych na rynku światowym.

Класифікація

Ідентифікатори

Схожі роботи